دکتر غلامحسین حیدری تفرشی

وب سایت شخصی دکتر غلامحسین حیدری تفرشی

پاسخ: در آیه وضو (من) نیست، بلکه (الی) است که در معنای آن بحث است. قرآن می‏فرماید: “یا أیها الّذین آمنوا اذا قمتم الی الصّلوه فاغسلوا وجوهکم و أیدیکم الی المرافق” ای کسانی که ایمان آورده‏اید هنگامی که برای نماز به پا خاستید صورت و دست‏ها را تا آرنج بشویید.(۱) برادران اهل سنت گفته‏اند تا آرنج بشویید، معنایش این می‏شود […]

پاسخ: دلیل فتحه به آخر کلمه “بیتی” در آخرین آیه سوره نوح این است که در ادبیّات عرب برای اسمی که اضافه به یاء متکلّم شده، احکام خاصّی را بیان نموده و چنین گفته اند: هر زمانی اسم صحیح مانند غلام و بَیت یا اسمی که جانشین اسم صحیح قرار گرفته مانند دَلو – ظبی، به یاء متکلّم اضافه شود، […]

پاسخ: “اسم فاعل‌” صیغه‌ای است که از “فعل‌” مشتق می‌شود و دلالت بر کسی می‌کند که فعل به او قائم است و معنای حدوثی دارد.(شرح الرضی علی الکافیه‌، رضی الدین استر آبادی‌، ج ۳، ص ۴۱۳، نشر موسسه الصادق‌، تهران‌.) اسم فاعل از فعل‌های ثلاثی مجرد که ماضی آن‌ها بر وزن “فَعَل‌َ” ـ مفتوح العین ـ باشد ـ چه لازم […]

پاسخ: کلمه “نستعین‌” در اصل نستعون بوده چون ریشه‌اش از معونه و عون مى باشد و چون واو به خاطر ثقیل بودنش به یأ قلب شده و کسره آن به “عین‌” منتقل شده و یأ ساکن گشته است و این قاعده را اعلال مى گویند. “عَوْن‌” به معناى کمک کردن و یارى رساندن مى باشد و نستعین متکلم مع الغیر […]

پاسخ: به کار رفتن ضمایر جمع در قرآن در مورد افعال خداوند به دو جهت است:   ۱- یا به جهت تکریم و تعظیم است؛ چرا که ضمیر جمع در رساندن عظمت و بزرگی فاعل، بلیغ‏تر است. ۲- و یا به جهت نظر به اسباب و علل است؛ چون خداوند در این جهان از طریق مجموعه اسباب و علل کارها […]

پاسخ: “مُکسَّر”، یعنی “در هم شکسته شده‌”؛ جمع مکسَّر به جمعی گفته می‌شود که بنای مفردش تغییر کرده باشد مانند: “اَعْنَاب‌ْ” (یس‌،۳۳) بر وزن “اَفْعَال‌ْ” که مفرد آن “عِنَب‌ْ” بر وزن “فِعَل‌ْ” است‌. “اَحْبَارْ” (توبه‌،۳۱) بر وزن “اَفْعَال‌ْ” که مفرد آن “حِبْرْ” بر وزن “فِعْل‌ْ” است‌. “اَقْفَال‌ْ” (محمد،۲۴) بر وزن “اَفْعَال‌ْ” که مفرد آن “قُفْ ل‌ْ” بر وزن “فُعْل‌ْ” است‌. […]